Bloody★Rain

Status ::อยู่ในระหว่างช่วงอ่านสอบ  ...จึงได้หยิบนิยายขึ้นมาอ่าน เล่มนี้ซื้อมาเก็บนานมากๆ แต่ด้วยความว่า ขี้เกียจอ่านหนังสือสอบมากกว่า จึงได้หยิบเล่มบิ๊กเป้งนี่มาอ่าน...ช่างดูขยันขันแข็งดีเหลือเกิน

ลำนำหกพิภพ : ชุด รางวัล Young Thai Artist Award ครั้งที่ 3

 

• ตอนแรกสุดที่หยิบเล่มนี่มาอ่าน เพราะความหนาของตัวเล่มที่หนามากกกกก
• ใช้เวลาอ่านไปทั้งสิ้น 12 ชั่วโมง
• ทรหดมากกว่าหนังสือสอบที่อ่านไป 4 ชั่วโมงก็น็อคแล้ว...
  
  
• เนื้อเรื่อง แบ่งออกเป็นสองช่วงหลักๆ
  ช่วงแรก เป็นช่วงตำนานที่มีการรวบรวมตำนานเรื่องต่างๆ มาเขียนรวมกัน เช่น ตำนานเทพต่างๆ  ตำนานของการเกิดเทพ-มาร
  ช่วงที่สอง เป็นช่วงการผจญภัยของพระเอก ที่ไปผจญภัยยังดินแดนของพวกอสูร มีการเรียนเวทมนตร์ มีสงครามระหว่างเทพ-มาร และบทสรุปที่ยังดูค้างคา
• ใช่!! ตอนจบมันค้างๆ ยังไงไม่รู้ อ่านแล้วคาใจ
• คล้ายกับว่า จะมีต่อ...หรือไม่ = =*
• ความรู้สึกยัง งงๆ บอกต่อเป็นภาษาไม่ออก
• เพราะ ตัวหนังสือเยอะมากกก แต่กะจะอ่านให้จบ (เพราะอีกเพียบที่ซื้อมาดอง) เลยตะบี้ตะบันอ่านกันให้หัวบี้ไปข้าง ฮ่าฮ่า
• พวกบรรยายยาวยืด ไม่อธิบาย แต่จะเล่าเรื่องย่อโดยสังเขปของ ช่วงที่สอง ไว้เล็กน้อย เพราะถ้าเล่ามันคงต้องเล่าตั้งแต่ต้น ลากองค์หนึ่งมาทั้งยวงเลยทีเดียว
  
  
• ตัวเอกชื่อ สน เป็นชาวสาด (พรานป่า)ที่อยู่แถบนอกเมือง มีหน้าที่สำหรับฆ่าสัตว์ที่มนุษย์ทั่วไปไม่ฆ่าเพราะ กลัวบาปไม่ได้ขึ้นสวรรค์ จู่ๆ วันหนึ่งก็มีฤาษีผู้หิวโหยมาล้มฝุบอยู่หน้าบ้าน จึงได้ช่วยเหลือไว้ และฤาษีบอกว่าจะอยู่แค่สี่วันเท่านั้น แต่ก่อนที่ฤาษีจะจากไปนั้นได้ทำคุณไสยไว้กับสน เหมือนคล้ายกับว่าวิญญาณปอบเข้าร่าง จึงต้องส่งสนไปเรียนเวทกับฤาษีอีกที่หนึ่ง เพื่อให้กำจัดปอบออกจากร่าง
• และนี่คือจุดเริ่มต้นทำให้สนได้เรียนวิชากระบี่-กระบอง วิชาเวทต่างๆ เพื่อเป็นประโยชน์ต่อแผนการของเทพองค์หนึ่งที่จะมายุติ แผนการพิรุณ(1) ที่ทำให้ระบบเทพมีความมั่นคงสืบต่อไป
• ดูเนื้อเรื่องเหมือนจะเครียด แต่ได้มุขตลก*ฉากฮา*นิสัยของบางคนที่คาดไม่ถึง มาต่อเติมอรรถรสในการอ่าน ทำให้สนุกไปกับตัวหนังสือได้
• ยิ่งตอนที่ไปเจอ พระเจ้าจักรทัต ผูุ้กุมอำนาจฝ่ายอสูร แล้วนี่แบบว่า..."ว้ากกกกกกกกกกก" "ข้าน่ะหรือ...ข้าก็คือ ตัวร้ายสุดสุดไงล่ะ ก๊ากก ก๊าก" คำพูดน่าจะประมาณนี้ล่ะ ฮาจริงๆ หมอนี่ 55+
  
• ตัวละครที่ชอบแม้ออกมานิดเดียวก็คือ กรรติเกยะ ธรณีวงศ์ หรือ พระอังคาร นั่นเอง
  โห...พี่แกแย่งซีนบทเด่นไปเสียด้วยความหล่อ*หยิ่ง ฮ่าฮ่า
  
  
• ถามว่า สนุกไหม...?
• แล้วแต่มุมมองล่ะนะ
• เพราะถ้าคนไม่ชอบบรรยายก็จะบอกว่า อะไรฟ่ะ ไม่เห็นมีอะไรเลย
• เพราะถ้าคนชอบบรรยาย โห...ภาษาเขาดีจริงๆ อะไรก็ว่าไป
• แต่สำหรับเราก็คงบอกว่า สนุก! แม้จะลายตาไปบ้าง
• บางบทบรรยายยาวๆ ก็ข้ามครับ แหะๆ 
• แต่อย่างไรคิดว่าต้องอ่านก๊อกสองต่อล่ะ
• เพราะว่า อ่านแบบกะจะจบให้ได้ภายในหนึ่งวัน ฮ่าฮ่า
  
  
• ถามว่าแนะนำไหม...?
• แนะนำสำหรับคนอ่านได้อึดถึกทน
• เพราะว่าหนามากๆ ถ้าคิดว่าไหวก็เอา
• พอๆ กับ รุกสยามในนามของพระเจ้า ของ "มอร์กาน สปอร์เตซ" เลยทีเดียว...เล่มนี้หมายมั่นจะเป็นเล่มต่อไปที่จะเคลียร์
• เพราะว่าบทบรรยาย ก่อนเข้าเรื่องแฟนตาซี บทบู๊จริงๆ อยู่องค์สองซะส่วนใหญ่
• แต่สำหรับเราก็คิดว่า แนะนำ! สำหรับคนมีเวลาอ่านสักหน่อย
• จริงๆ หนังสือพวกนี้ต้องค่อยๆ อ่าน ค่อยๆ ซึม
• จะมาอ่านแบบเราก็คงไม่ค่อยได้ความรู้ที่ดีๆ ในหนังสือกลับเข้าหัวไปไม่เท่าไร
• ฮ่าฮ่า³
• แต่ตอนนี้ก็ควรกลับไปอ่านหนังสือสอบล่ะนะ...