★ 「คลังหนังสือ」 เป็นเพียงความคิดเห็นส่วนตัวเท่านั้น

★ เนื้อความ มีการสปอยล์ (Spoil) เนื้อหา บางส่วนในหนังสือ

★ ภาพถ่ายใช้ในการประกอบการรีวิวหนังสือเท่านั้น!


THE MAZE RUNNER

เกมล่าปริศนา ตอนวงกตมฤตยู

photo3_zpsde5b307c.jpg

ฉันชื่อโทมัส เขาคิด

นั่น...นั่นเป็นเรื่องเดียวเกี่ยวกับชีวิตตัวเองที่เขาจำได้

(Dashner, J. 2557 : 7-8)


  • James Dashner เขียน แสงตะวัน แปล

  • สำนักพิมพ์ Enter Books

  • The maze runner เกมล่าปริศนา เป็นนิยายไตรภาค ประกอบด้วย The maze runner(วงกตมฤตยู)The Scorch Trials(สมรภูมิมอดไหม้) และThe Death Cure (ไข้มรณะ)

  • แนววิทยาศาสตร์ การล้มสลายของสังคมมนุษย์ (dystopian) และการเอาตัวรอด (survival)


  • การได้หนังสือเล่มแรกของชุดนี้มาครอบครองไม่ได้ยากเย็นเท่าการหาทางออกจากเขาวงกตของเหล่าเพียกในทุ่ง ด้วยความที่ถูกไซโคมาค่อนข้างมากว่า มันสนุกมาก และผู้ชายล้วนนน จึงเป็นหนึ่งในตัวเลือกในการเลือกมาอ่านก่อนเล่มอื่นๆ ที่ดองไว้


เขาว่ากันว่า…

การตื่นนอนกลายเป็นฝันประหลาดน่ากลัว

โทมัสลืมตาขึ้นมาพร้อมกับที่ความทรงจำทั้งหมดทั้งมวลสูญหายไป

ในสถานที่ที่ไม่อาจทำความเข้าใจ รายล้อมด้วยเด็กหนุ่มวัยเดียวกันมากมายที่ต่างก็ไร้ความทรงจำ โทมัสเข้ามาเป็นสมาชิกรายล่าสุดของ ‘ทุ่ง’ และต้องเริ่มต้นชีวิตใหม่ในฐานะ ‘ชาวทุ่ง’ นับแต่นี้


กำแพงหินสูงเสียดฟ้าทั้งสี่ด้านเป็นดังปราการ แรกทีเดียวโทมัสเข้าใจว่ามันมีไว้ไม่ให้พวกเขาหลบหนี หากที่แท้แล้วมีไว้เพื่อกันไม่ให้ ‘บางอย่าง’ ข้างนอกนั่นเข้ามาทำให้ทุ่งกลายเป็นนรกต่างหาก


คืนแล้วคืนเล่าทางเดินด้านนอกขยับเคลื่อนไหว คืนแล้วคืนเล่าไม่ว่าใครเผลอล่วงล้ำออกไปไม่มีวันได้กลับมา คืนแล้วคืนเล่าก็ยังคงไม่อาจไขปริศนาใดๆ คืนแล้วคืนเล่าที่ความหวังว่าจะได้หนีออกจากโลกบ้าๆ นี้ไปค่อยๆ ริบหรี่ลง


นอกกำแพงน่ากลัว... แต่โทมัสกลับมีความรู้สึกแรงกล้าว่าอยากออกไป และเขาไม่สามารถต้านทานสัญชาตญาณตัวเองได้เลย!


photo2_zps60fb2a27.jpg


  • การตื่นขึ้นมาของโทมัสเป็นทั้งผู้ช่วยเหลือและความซวยของเหล่าชาวทุ่งที่อยู่กันมาอย่างสงบสุขในกำแพงตลอด 2 ปีที่ผ่านมา เขามีความรู้สึกกับตนเองตลอดเวลาว่า เขาจะต้องทำอะไรบางอย่างเพื่อช่วยเหลือคนเหล่านี้ให้ออกไปจากโลกที่ถูกจำกัดอิสรภาพแห่งนี้

  • โทมัส ถูกเรียกว่า ไอ้อ่อน เพราะขึ้นมาจากกล่องคนหลังสุด อยู่ภายใต้การดูแลของชัค เด็กชายที่เขารักเหมือนน้องชาย และ นิวท์ หนึ่งในผู้ดูแลซึ่งถือว่าเป็นมิตรที่สุดสำหรับเขา

  • แรกเริ่มที่เขาตื่นขึ้น ก็มีคนไม่ชอบเขาอย่าง กัลลี่ (ตัวโกงประจำภาค) เพราะกัลลี่เคยเห็นหน้าเขาจาก การเปลี่ยนแปลง มาก่อน และรู้ว่าสิ่งที่โทมัสทำมันเลวร้าย คือต้องการเอาทุกคนออกไปจากเขาวงกตนี่ เขาวงกตที่เพียบพร้อมทุกอย่าง แล้วทำไมพวกเขาต้องไปเผชิญกับโลกที่เลวร้ายข้างนอกนั่น

  • การเปลี่ยนแปลงคืออะไร โลกข้างนอกทำไมทุกคนบอกว่าเลวร้าย ทั้งๆ ที่เขาวงกตแห่งนี้เลวร้ายกว่าเป็นไหนๆ อย่างเช่นการถูกจำกัดอิสรภาพให้อยู่แต่ในทุ่ง การโดนลบความทรงจำ รวมถึงมี ตัวโศกา อยู่ข้างนอกกำแพงนั่น คอยจะฉีกเนื้อพวกเขาออกเป็นชิ้นๆ เหล่านี้เป็นสิ่งที่โทมัสไม่เข้าใจและมีคำถามตั้งแต่ตื่นขึ้นมา


Dashner, J. (2557 : 45) เจ้านั่นเป็นส่วนผสมสยองขวัญของสัตว์และเครื่องจักร...

“นั่นอะไรน่ะ” เขาถาม บางอย่างสั่นสะท้านในท้อง เขาสงสัยว่าหลังจากนี้ยังจะกินอะไรลงอีกหรือเปล่า

“โศกา เราเรียกพวกมันอย่างนั้น” นิวท์ตอบ “น่าเกลียดบัดซบใช่ไหมล่ะ ยังมีอะไรอีกมากข้างนอกนั่น มันจะทำให้นายร้องไห้หาแม่ในตอนกลางคืน ดีใจเถอะโศกาออกมาแค่ตอนกลางคืน ต้องขอบคุณที่มีกำแพงพวกนี้”


  • การดำเนินเรื่องจะวนเวียนอยู่ที่ความคิดของ โทมัส ตามสไตล์นิยายวัยรุ่นอ่าน เรื่องนี้ที่แตกต่าง เพราะตัวเอกเป็น ผู้ชาย ความคิดของโทมัสจึงไม่ซับซ้อนขนาดแคทนิสหรือเบลล่า  แต่ก็มักจะคิดย้ำหรือหมกมุ่นอยู่กับบางอย่างคล้ายๆ กัน

  • ด้วยความที่โทมัสความทรงจำหายไป แล้วเราก็สามารถรับรู้ความคิดจากโทมัสได้แค่คนเดียวตลอดเรื่อง จึงต้องค่อยๆ รับรู้ปัญหา เฉลยปริศนาของเรื่องตามตัวเอกของเราไปเรื่อยๆ ซึ่งต้องรอตัวละครในเรื่องตัวอื่นออกปากบรรยาย

  • สังคมชาวทุ่ง เป็นสังคมจำลองขึ้นมาจากเด็กผู้ชายที่คละอายุกัน โดยทุกคนต้องมีหน้าที่ที่ตัวเองต้องทำ แบ่งออกเป็นสี่ส่วน ได้แก่ สวน โรงเลือด บ้านพัก มรณา  พวกน้ำ อากาศ สิ่งของจำเป็นในการดำรงชีวิต หรือแม้แต่ดวงอาทิตย์ก็มาจาก ผู้สร้าง และกฎระเบียบเป็นสิ่งที่ทุกคนต้องยึดมั่น โดยเฉพาะห้ามออกไปนอกกำแพงในเวลากลางคืน ถ้าไม่แล้วล่ะก็จะมีสองทางเลือกคือ ตกหน้าผาตาย หรือโดนเนรเทศจากการตัดสินของผู้ดูแลแต่ละฝ่ายประชุมหาข้อสรุป


  • ความรู้สึกแรกที่รู้สึกกับ โทมัส พระเอกของเรื่องคือ หมอนี่มันมีสัญชาตญาณมุ่งตาย ชัดๆ ก็ไม่แปลกที่จะให้ตัวเองเป็นคนดำเนินเรื่อง กระตุ้นให้เนื้อเรื่องเดินไปข้างหน้า แต่ยังไม่ทันครบอาทิตย์เลยที่จะทำความรู้จักทุ่งที่ตัวเองต้องอยู่ กลับอยากจะออกไปวิ่งเล่นเขาวงกตที่มีตัวโศการอท่าคอยซะงั้น

  • จุดเปลี่ยนของเรื่องคือ มินโฮ หนึ่งในผู้ดูแลทุ่ง เขาเป็นผู้ดูแลนักวิ่ง ไปเจอ โศกาที่ตายแล้ว โทมัสได้รับรู้เรื่องราวเกี่ยวกับนักวิ่งเพิ่มมากขึ้น รวมถึงเหตุการณ์ที่กระตุ้นให้เขาออกไปนอกกำแพงตอนกลางคืน ทำให้เขาได้เป็นหนึ่งในนักวิ่ง

  • บรรยากาศภายในเรื่องจะวนเวียนเรื่องราวภายในทุ่ง ก่อนจะออกไปขบคิดปัญหาของเขาวงกต แล้วกลับมาดำเนินชีวิตในทุ่ง (สถานที่ที่คิดว่าปลอดภัยที่สุด) วงจรดำเนินไปเช่นนี้จน ผู้สร้าง ทำให้เกิดสถานการณ์บางอย่างขึ้น กดดันกระตุ้นโดยทำให้ทุ่งไม่ใช่สถานที่ที่ปลอดภัยที่สุดอีกต่อไป ทิ้งให้พวกโทมัสเกิดการขบคิดเพื่อตีปริศนาเขาวงกต และออกไปเผชิญหน้ากับผู้สร้าง

  • ทำไมต้องเป็นเขาวงกต?
    “เขาวงกต(Labyrinth) คือ สัญลักษณ์ที่เก่าแก่ที่สุดที่มนุษย์รู้จัก เขาวงกต ได้ถูกพัฒนามาเป็นทางที่วกวน (Maze)”

ความแตกต่างระหว่างเขาวงกตและทางที่วกวนได้ถูกใช้และกำหนดโดยมนุษย์

MAZE ถูกตีความว่าเป็นการเดินทางเพื่อเอาชนะตนเอง ความท้าทาย การเอาชนะ การหาประสบการณ์ และการแก้ปัญหาต่ออุปสรรคต่างๆ ที่เดินทางนั้นจะมุ่งไปสู่ทางออกเสมอ แต่จะมีทางหลอก ทางตัน และทางแยกให้เลือกเดิน

วงกตที่สร้างขึ้นใหม่ในปัจจุบันมักจะสร้างในคริสต์ศาสนสถาน หรือ ในอุทยาน นอกจากนั้นแล้วก็ยังใช้ใน mystics สมัยใหม่เพื่อให้ผู้เข้าร่วมได้เข้าถึงภาวะฌาณได้ การเดินตามทางที่ลดเลี้ยวทำให้ผู้เดินลืมโลกภายนอกและสร้างความสงบภายในจิตได้


  • ความคิดเห็นส่วนตัวคือ เขาวงกตทางที่วกวน เป็นปริศนาปมใหญ่ที่สุดที่ตัวเอกต้องไขปริศนาเพื่อออกไปโลกข้างนอกให้ได้ แต่ทุกคนกลับคิดว่าใจกลางเขาวงกตเป็นที่ปลอดภัยที่สุด

  • เหตุผลล่ะ?
    เขาวงกต ถูกมองว่าเป็นการเดินทางในจิตใจของตนเอง และการเดินทางในเขาวงกตจะมุ่งเข้าสู่จุดศูนย์กลางเสมอ ดังนั้นการที่เซฟที่สุดคืออยู่กับตัวเอง

  • ถามว่าชาวทุ่งกล้าเสี่ยงไหม ใช่ แต่พวกเขาไม่ได้กล้าที่จะเสี่ยงทั้งหมด
    โทมัส และเทเรซาจึงเป็นฉนวนที่ต้องถูกจุดขึ้น โดยให้ใจกลางเขาวงกตล่มสลาย จนเกิดปัญหาขึ้น ปัญหาย่อมต้องการทางออกเสมอ คนเราต่างหากจะเลือกเดินไปทางไหนถึงจะพบทางออก ตัวเราเองเป็นผู้กำหนด


Dashner, J. (2557 : 326) “ความกลัวยะเยือกและความตระหนกที่โทมัสรู้สึกอยู่บ่อยๆ ในสองสามวันหลังนี่วูบขึ้นมาเต็มที่อีกครั้ง ถึงเวลาแล้ว พวกเขากำลังจะไป เขาพยายามไม่คิดถึงมัน แค่ทำๆ ไป เขาคว้าเป้หลัง ชัคทำอย่างเดียวกัน แล้วพวกเขาก็มุ่งสู่ประตูตะวันตก บานที่จะนำไปสู่หน้าผา”


  • แล้วทำไมทางออกต้องเป็นประตูด้านทิศตะวันตก
    ทิศตะวันตก ดูเหมือนไม่ใช่หนทางที่ดี มันไม่ได้หมายถึงการเริ่มต้นใหม่ แต่น่าจะหมายถึงการไปถึงจุดสิ้นสุดมากกว่า


photo1_zpsbe2c273a.jpg


  • ภาพรวมของหนังสือ ถือว่าทำได้ดี ดำเนินเรื่องต่อเนื่อง ชวนติดตาม การรับรู้ของผู้อ่านจะขึ้นกับพระเอกเป็นหลัก ทั้งความคิดและความรู้สึก

  • แต่ว่าพระเอกเก่ง ยิ่งมีเทเรซาช่วย ออร่าพระเอกยิ่งจับ ดูเก่งเวอร์เกินคนอื่นไปมาก รวมถึงน่าจะเป็นพวก ESP (Extra Sensory Perception) ยิ่งรู้ว่ามีส่วนช่วย ผู้สร้าง ในการสร้างเขาวงกตนี้ทั้งๆ ที่เป็นเด็ก แหม...อะไรมันจะมีคุณสมบัติครบขนาดนี้

  • ถึงพระเอกล้นขนาดนั้น แต่ก็ยังมีความเป็นคนในตัวสูง นิสัยรักเพื่อน นิสัยมุ่งทะลุ จิตใจอ่อนไหวต่อแรงกระทบ เจ็บตัวได้ตลอดเวลา เลยได้คะแนนความสงสารไป 55555


  • ใจจริงอยากอ่านให้ครบซีรี่ส์ก่อนแล้วค่อยมาเขียน แต่รู้สึกว่าแค่เล่มแรกก็ยาวแล้ว(ฮา)

  • ถ้าให้บอกว่าประทับใจอะไรจาก The maze runner คงไม่ใช่ตัวพระเอกซะทีเดียว แอบเทใจให้เพื่อนพระเอกมากกว่า เอ๊ะ!...ความจริงถูกเปิดเผย 5555
    ชอบแนวคิดกับโครงเรื่องในการตีปริศนาเพื่อหาทางออก

  • ยังเป็น ดราม่าใสๆ? อยู่ (แต่ตอนจบนี่ดาร์กไปนะ สุดท้ายแล้วทำไมต้องเขียนบทให้มีคนตายหลังจากออกจากเขาวงกตด้วยยย)

  • ถึงการทำลายระบบผู้สร้างของพระเอกจะดูหน่อมแน้มไปนิด (คีย์คำอะไรไม่รู้ ไม่อินเลยย นึกว่าจะแก้ปัญหาเชาว์ล้านแปดใช้สติปัญญามากกว่านี้ แต่รู้ละว่าจะผลักบทให้สงสารชัคตอนจบใช่ม้ายยยย) แต่ก็จบในแบบที่มันควรจะจบ เพื่อปูทางให้เล่มถัดไป



 

 

 

 

 

***

1James Dashner. 2557. THE MAZE RUNNER เกมล่าปริศนา ตอนวงกตมฤตยู. แปลโดย แสงตะวัน. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์เอ็นเธอร์บุ๊คส์

2ลายวงกต. 2557. เข้าถึงได้ที่ http://th.wikipedia.org/wiki/ลายวงกต